Reisverhaal «Eetgrillen in Kenting»

Zon, rijst en gelukskoekjes | Taiwan | 6 Reacties 26 Februari 2019 - Laatste Aanpassing 30 Maart 2019

De zon schijnt, het zand kriebelt tussen mijn tenen en de golven gaan wild tekeer. Ik ben in Kenting National Park, op het bijna zuidelijkste puntje van Taiwan. Er zijn hier ook bergen en bossen, maar ik concentreer mij op het strandgedeelte. Met apen en grotten kunnen ze mij niet lokken. Ik heb alles waar ik kan van dromen, zelfs een luxueuze kamer met zeezicht. Het centrum rond Kenting Beach is niet al te groot. De hoofdstraat heeft winkeltjes en restaurantjes en elke avond verschijnen de eetstalletjes die het extra gezellig maken. 

Het eerste wat ik koop is een bakje tofoe bedolven onder ingelegde kool en komkommer en met pikante saus. Ik denk niet dat het de beruchte stinky tofu is, want ik vind de geur niet penetrant. Zo is mijn eerste honger gestild en kan ik rustig op zoek gaan naar lekker avondeten. Ik loop de markt op en af. Het eerste wat mij opvalt, is dat bijna alles is gepaneerd en gefrituurd. Vis, tofu, groente... en ja, zelfs melk. Daarbij komt alles ook in een heel grote portie. Ik ga verder op zoek naar iets met veel groenten. 

  

Een groot bord vol gaargekookte sojascheuten, witte sliertige paddenstoelen en broccoli staat voor mijn neus. Ik neem een hap. De bouillon is flauw en te zoet. Ik kan niet achterhalen wat de smaak typeert. Misschien steranijs of kruidnagel. Ik roer er wat van de sausjes door die op tafel staan. Het verdoezelt de geur, maar het gerecht wordt er niet smakelijker op. Ik eet met lange tanden zoveel mogelijk gezond op. Onderweg naar mijn hotel koop ik een spies fried milk. Ja, gepaneerd en gefrituurd. Ik drink ook nog een halve liter melk met papaya. Het is niet dat ik honger zal lijden.

  

Voor het ontbijt is de verkenningstocht sneller gedaan. Er is bijna niets open. Ik vind een eethuisje waar ik met smaak geniet van een bruin gestoomd broodje, een Chinese omelet dat een pannenkoek met ei is en een gebakken daikon cake. Allemaal iets te vettig om het een gezond ontbijt te noemen. Ik spoel het laagje olie weg met een gesuikerde melkthee. Hier ben ik wel een tijdje zoet mee.

Ik eet een groot bord noedels met groenten. Waar is de smaak gebleven? Ik eet noedelsoep met visballen die mijn honger stilt, maar niet de goesting. Ik probeer een hele pot soep met zeevruchten en begin te twijfelen aan mijn smaakpapillen. Op de tafel staan wel allerlei potjes. Ik ruik er eerst aan en giet dan voorzichtig wat bij mijn eten. Zelden met geslaagd resultaat. Ik word er een beetje humeurig van. Intussen giet ik mij vol met matcha latte, milk bubble tea en cappuccino alsof ik een krijsende boorling ben die dringend een flesje nodig heeft om te kalmeren. Het werkt wonderwel. 

  

Uit frustratie ga ik Thais eten. In het beste Thaise restaurant van de straat, volgens mijn reisgids. Dit is kleddercurry. Een smaakloze, dikke groene brij. Uit dubbele frustratie koop ik een hele bak gefrituurde groenten en aardappelchips. En weet je wat, ze zijn vet, te hard gebakken en smaken me niet. Ik wil nu een ijsje!

 

Print Friendly and PDF

 

 

 

Fotoalbums van locatie «Kenting»

Kenting: zon, zee en strand (37)

26 Februari 2019 | Zon, rijst en gelukskoekjes | Taiwan | Laatste Aanpassing 14 Maart 2019

 

Plaats een Reactie

Anneleen @Cathy: ik vond de sfeer zeer gezellig, ik genoot van het strand, de leegte ;-) Geplaatst op 31 Maart 2019
Anneleen @Arjen: nou, eentje is geentje ;-) Geplaatst op 31 Maart 2019
Anneleen @Corrie: dankjewel, voor jou heel veel goede moed Geplaatst op 31 Maart 2019
Cathy Ik hoef dus voor het eten zeker niet naar Kenting! Alleen voor de sfeer dus? Geplaatst op 30 Maart 2019
Arjen Lekker ijsje!! Geplaatst op 30 Maart 2019
Corrie Ook als ik niet reageer ,ik lees wel. Geplaatst op 30 Maart 2019

 

      
This site is only viewable in landscape mode !
Session Tracking